سافتلن

"مثلا بوی مایع لباسشویی سافتلن عصبی ام میکند,

نه فقط به خاطر اینکه حساسیت دارم بهش,

بلکه به خاطر اینکه یادآور صبح های خیلی زودی است که به خاطر سرفه های حاصل از استشمام این بو از خواب بیدار می شدم."

این را گفتم و طولی نکشید که یاد لباسهای شسته شده روی رخت آویز کنار شوفاژ افتادم, و یاد بوی قهوه که ساعت ۶ صبح با بوی مایع سافتلن قاطی میشد گاهی,

و خش خش باز کردن و بستن محتاطانه پاکت پلاستیکی نان, و به هم خوردن در یخچال که هر قدر هم که سعی در با ملاحظه بستنش به خرج داده میشد باز هم همان "کلیچ" ازش شنیده میشد و کمی بعد تر صدای بستن زیپ لباس و کیف و به هم خوردن در اتاق و بعد سکوت و سکوت و سکوت...

و وقتی باز دوباره چشم هایم را باز می کردم ظهر بود و باید میرفتم دانشگاه و دیرم شده بود.

و یاد این ها افتادم و دلم تنگ شد برای سافتلن و برای سارا.

سبکبال...